Zomaar een tuin

Een blog over zomaar een tuin in zomaar een plaats in Nederland

Begroeide rand

Over smaak …

8 reacties

Begroeide rand

De tuin is “mijn domein”. Dat klinkt heel macho, maar dat valt mee. Mijn vrouw is niet van het tuinieren en laat me in alle vertrouwen mijn gang gaan. Maar begrijpen doet ze me niet altijd. Ik hou namelijk in veel dingen van structuur en een zekere voorspelbaarheid. Behalve in de tuin …

Juist die onvoorspelbaarheid levert in de tuin soms de mooiste dingen op. Maar wat ik nou mooi vindt aan de tegels en stenen die er vies, begroeid en zwart uit zien? “Wanneer ga je dat nou eens schoon maken?” Laat ik dat verweerde uiterlijk nou juist mooi vinden 🙂 Dat was precies de reden om bij de opbouw van de tuin voor getrommelde stenen te kiezen en niet van die strakke. Tenminste, voor het pad in de tuin en de bloembakken dan. Het terras en pad naar de voordeur zijn wel van strakke tegels, maar die hebben dan ook een andere functie.

Een verweerd uiterlijk

Neem nou het plaatje hierboven; alles behalve de origele kleur, maar ik vind het mooi. Je ziet dat het “leeft”. Dan kan ik hoge drukspuit er wel opzetten, maar daarmee spuit ik ook weg wat ik juist wel een plekje wil geven in alle kieren en gaten. Bijvoorbeeld de spontane Campanula hieronder; mooi toch? Ok, de grassen groeien er ook maar die haal ik als ze te groot worden wel met de hand weg.

Een spontane Campanula

Een spontane Campanula

Het wordt wel een beetje  confronterend als je de voet van de parasol weghaalt en de originele kleur van de stenen tevoorschijn komt. Misschien moet die voet gedurende het jaar maar telkens een stukje opschuiven tot het hele pad weer de oude kleur heeft 🙂

Ah, dat was dus de originele kleur ...

Ah, dat was dus de originele kleur …

Verderop neemt de Campanula steeds meer bezit van de muur van de bak. De uitloper die aan de zijkant zit, is lichter dan de rest van de planten. Zowel in blad als in bloemen.

Campanula

De bloemen zijn duidelijk lichter van kleur

De bloemen zijn duidelijk lichter van kleur

Originele kleur van de Campanula

Waar we elkaar weer vinden qua smaak, is de begroeiing van de bovenkant van de randen. De kruiptijm vormt hier al een aantal jaar een zachte deken van kleine blaadjes en fijne, stralend paarse bloemetjes. Heel mooi, vooral in de volle zon of in het avondlicht. En een leven dat er onder zit!

De tijm staat op het punt te gaan bloeien

De tijm staat op het punt te gaan bloeien

Advertenties

8 thoughts on “Over smaak …

  1. Maar hoe machtig mooi is dat!!! Zelfs de kleurtjes passen bij elkaar. Is de bovenste foto ook kruiptijm? Dat wil ik ook wel voor tussen mijn stenen. Toch veel mooier dan een gewone grijze woestijn he…😊

    Liked by 1 persoon

  2. Dat ziet er perfect en gezellig uit!

    Like

  3. Heel mooi beschreven. ook ik houd in het leven wel voor wat structuur en enige voorspelbaarheid. Maar dat laatste biedt het leven niet, maar dit terzijde.
    In de tuin wil ik verrast worden en kijken hoe de natuur zelf bepaalde dingen oplost. Verwering is mooi.
    In de tuin is onvoorspelbaarheid spannend en hanteerbaar 😉
    Mooie foto’s!

    Like

  4. Haha nou dan ben ik ook macho XD Maar ik vind het er ook mooi uitzien hoor, verwering en prachtig hoe je die planten erover, ertussen en eronder hebt groeien!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.