Zomaar een tuin

Een blog over zomaar een tuin in zomaar een plaats in Nederland

Herfstblad en bladaarde

11 reacties

Eén jaar oude bladaarde

Het was te lang geleden; lekker aan de slag in de tuin. Gisteren was er tijd voor en het weer ook nog eens prima. Ik zou bijna zeggen dat het een “win-winsituatie” was, maar ik ben niet zo van de hipster managementtermen, dus dat doe ik niet. De dames gingen aan de slag met de konijnen en hun kooi en ik kon mooi de tuin in. Want er waren nog wat dingen te doen om de tuin winterklaar te maken.

Met winterklaar maken bedoel ik niet de traditionele vorm waarbij alle uitgebloeide plantdelen weg worden gehaald en de tuin van voor tot achter helemaal opgeruimd wordt. Juist niet! Afgelopen maand stond er een artikel in, volgens mij, het AD waarin werd aangegeven dat het voor met name de grotere tuinvogels als de merel steeds moeilijker wordt in de stadstuinen; steeds minder heggen voor nestplaatsen en beschutting en … veel te veel strak opgeruimde tuinen!

Winterklaar maken betekent hier dat alle bakken worden voorzien van een mulchlaag, de moestuinbakken van een laag compost en het afgevallen blad van het gazon en paden af is gehaald. Het blad wat verder in de tuin ligt, lang de randen, in hoeken, in de plantenbakken etc, blijft gewoon liggen. Het is de ideale plek voor veel dierenleven in de winter; van de kikkers die eronder overwinteren tot de insecten die de merel zo hard nodig heeft.
Bladaarde in zak

Voor het mulchen van de bakken gebruik ik sinds vorig jaar bladaarde; verteerde (herfst)bladeren van de bomen die vruchtbare grond vormen. Omdat bladaarde niet echt goed verkrijgbaar is, heb ik tijdens een bezoek aan de Hessenhof eerder dit jaar gelijk een paar zakken meegenomen.

Het liefst wil ik zelf bladaarde maken en als eerste poging heb ik vorig jaar in de tuin blad verzameld en in een zak gedaan. Nu is het het beste om vooraf het blad klein te maken, maar ik ben nog op zoek naar een goede bladblazer waarmee ik dat kan doen. Het blad (eik, esdoorn, wilg) is vorig dus “grof” de zak in gegaan. Daarna duurt het twee tot drie jaar voordat de bladeren zijn omgezet in aarde.

Nu is geduld niet mijn sterkste kant, dus kon ik het niet laten in de zak te kijken. En tot mijn verrassing was de aarde al veel verder dan ik dacht; het grove blad was voor het grootste deel al verteerd en de inhoud leek toch al wel erg veel op aarde. Grof weliswaar, maar niet slecht voor één jaar.

Eén jaar oude bladaarde

De bladaarde kwam met worm en al de zak uit

Eén jaar oude bladaarde

Het onderste deel van de zak; onverteerde takjes

Ik vond het er zo goed uitzien, dat ik het gelijk het gebruikt om het laatste stukje tuin te bedekken. Dat kwam heel goed uit, want de hoeveelheid die ik had gekocht was net te weinig. En dan moet ik toch toegeven dat het er toch wel erg mooi uitziet, van die verse donkere grond tussen de planten. Je zou er bijna de tuin helemaal van gaan opruimen … 😉

Bladaarde in de sierbakken

De blauwe bes heeft de eenjarige bladaarde gekregen. Maar eens zien hoe hij het daar volgend jaar op doet.

Bladaarde in de sierbakken Bladaarde in de sierbakken Bladaarde in de sierbakken

De groene kliko bleek een kraamkamer te zijn … voor een hele berg hele kleine spinnetjes. Hoe lief dat kleine gefriemel ook was, insecten maar vooral spinnen roepen bij veel mensen toch een onprettig gevoel op. De dames vonden de hele middag overal kleine spinntjes in huis. “Die zijn met je mee naar binnen gekomen!” Gek genoeg heb ik er zelf binnen niet eentje gezien …Baby-spinnetjes Baby-spinnetjes

Of het nou in het verschil in generatie zit of wat anders … Opa en oma waren ook op visite en de eerste reactie van opa was “spiritus eroverheen en aansteken, ben je er in één keer vanaf”. Dat staat zo ver af van hoe ik denk, dat ik het echt niet begrijp. Waar komt dat bij sommige mensen toch vandaan, die neiging om alles wat anders is of vies lijkt, maar gewoon puur natuur is weg te willen hebben? Familie spin hoeft zich hier in ieder geval niet druk te maken, die mogen lekker hun gang gaan.
Lange moestuinbak

De lange moestuinbak is leeggehaald en heeft een verse laag gekregen. Alleen de rode knolrabi zijn blijven staan, omdat deze wel tegen wat kou bestand zijn.

Voor de konijnen hebben we een extra losse ren waar ze zo nu en dan in gaan en lekker kunnen rondrennen. Van de zomer hebben onze dochters tuigjes met een lange lijn gekocht, zodat ze met de konijnen kunnen wandelen. Met die tuigjes kunnen ze ook prima rondscharrelen in de tuin; pin in de grond, lijn er aan en ze kunnen hun gang gaan.

Daarmee verloor de ren zijn nut, maar niet voor lang. Een deel van de ren heeft een nieuwe bestemming gekregen als bladkorf. De vulling bestaat uit de bladeren die van het gras en het terras af zijn gekomen. Een mooi mengsels van eik, wilg, esdoorn, blauwe regen en klimhortensia. De bladeren blijven deze winter in de korf en zullen in de loop van het voorjaar, grof of fijn, de zakken ingaan.Bladkorf

Tot slot een mooi voorbeeld hoe ook totaal onnatuurlijke dingen ook een rol in de tuin kunnen hebben; aan het kunststof speelhuisje is niets natuurlijks te ontdekken, maar in de bladeren rondom des te meer. Vooral de hoek tussen het huisje en de schutting krioelt van het leven. Ik ga er niet in rommelen, maar ben er vrij zeker van dat er wel een kikker of muisje te vinden is.

Verder wordt het huisje elk najaar gekraakt door allerlei insecten en spinnen als mooi beschut plekje voor de koude winter. En dat is prima; wij doen er in d e winter toch niets mee.
Takkenril met herfstblad

Advertenties

11 thoughts on “Herfstblad en bladaarde

  1. Waarom een bladblazer ? Om het fijn te krijgen kan je er ook over gaan met het grasmachien. Zelf knip ik er wat door met de tuinschaar, zoals je bij een kom sla zou doen, ik heb zo’n hekel aan lawaaierige machines dat ik er liever extra tijd in steek.

    Like

    • Waarom een bladblazer? Ja, goeie vraag. De grasmachine kan ook, maar vind ik minder handig. Misschien toch nog maar eens proberen. Met de hand kan inderdaad ook, maar er is een reden waarom de bladeren vorig jaar grof zijn gebleven … 😉

      Voorlopig eerst maar eens zien hoe alles er over een paar maanden bij ligt.

      Like

  2. Ik raap de bladeren hier niet op. Teveel moeite naar mijn goesting. ’t Waait wel allemaal weg, richting buren, maar tegen de hagen blijven toch flinke hoeveelheden liggen.

    Like

    • Je hebt groot gelijk. Ik zou het liefste hetzelfde doen, maar het weghalen heeft praktische redenen. Onze tuin is minder groot is en er valt veel blad uit drie grote bomen naast ons huis. Na de storm van vorige week lag er een hoop blad van 2 bij 2 en een halve meter hoog voor de voordeur. Daarbij wordt het pad richting de schuur wordt erg glad met de bladeren en het gazon kan er slecht tegen als er veel nat blad op ligt en er een bende kinderen overheen dendert.

      Bijkomend voordeel: ik kan nog eens wat nieuws uitproberen 🙂

      Like

  3. Leuk stukje! Het natuurlijke herfstafval kan mooi worden hergebruikt, takjes/hout voor de open haard, bladeren als compost en ga zo maar door! Goed bezig in ieder geval 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Koolrapen?
    Volgens mij is dat koolrabi en die zou ik maar snel opeten…..
    Emmie

    Like

  5. Pingback: Op het eerste gezicht – maart 2017 | Zomaar een tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.